Paleontolojide uzun zamandır süregelen bir tartışma var: 66 milyon yıl önce bir bahar gününde Dünya’ya bir asteroit çarptığında dinozorlar hala hayatta mıydı, yoksa çoktan yok olma yolundalar mıydı?
CNN International’da yer alan habere göre cevaplar bulmak için bir araÅŸtırmacı ekibi, Kretase döneminin sonundaki kitlesel yok oluÅŸtan 18 milyon yıl öncesine odaklanarak Kuzey Amerika’nın fosil kayıtlarını inceledi. Current Biology dergisinde yayınlanan yeni analiz, dinozorların asteroitin ölümcül çarpmasından önce gayet iyi durumda olduklarına dair artan kanıtlara katkıda bulunuyor.
Ancak ilk bakışta, o dönemden itibaren incelemeye açık fosiller 8 binden fazla dinozor türünün sayısının, yaklaşık 75 milyon yıl önce zirveye ulaştığını ve asteroit çarpmasından önceki 9 milyon yılda azaldığını gösteriyor.
4 DÄ°NOZOR AÄ°LESÄ° Ä°NCELENDÄ°
Yeni çalışmada araştırmacılar dört ana dinozor ailesini inceledi: Ankylosauridae (topuz kuyruklu Ankylosaurus gibi zırhlı bitki yiyen dinozorlar), Ceratopsidae (Triceratops da dahil olmak üzere büyük üç boynuzlu otçullar), Hadrosauridae (ördek gagalı dinozorlar) ve Tyrannosauridae (Tyrannosaurus rex gibi etçiller).
Bilgiler bir bilgisayar modeline girildi ve Dean ile meslektaşları fiziksel fosil kayıtlarını modelin önerdiği kayıtlarla karşılaştırdılar ve bir uyuşmazlık buldular.
YAÅžAM ALANLARI SABÄ°T KALMIÅž
Model, söz konusu 18 milyon yıllık zaman diliminde, dört dinozor kladının muhtemelen işgal ettiği kara parçasının genel olarak sabit kaldığını, bunun da potansiyel yaşam alanlarının sabit kaldığını ve yok olma riskinin düşük kaldığını ileri sürüyor.
Dinozorların gerçek çeşitlilik örüntülerini belirsizleştirebilecek faktörlerden biri, o zaman aralığında Dünya yüzeyinde açığa çıkan kayaların eksikliğiydi ve bu nedenle bugün fosil avcılarının inceleyebileceği bir şey değildi.
“YOK OLMAYA MAHKÛM DEĞİLLERDÄ°”
Çalışmanın ortak yazarı ve University College London Yer Bilimleri Bölümü’nde Royal Society Newton Uluslararası Ãœyesi olan Alfio Alessandro Chiarenza yaptığı açıklamada, “Bu çalışmada, bu belirgin düşüşün, biyolojik çeÅŸitlilikteki gerçek dalgalanmalardan ziyade, tektonik hareketler, daÄŸ yükselmesi ve deniz seviyesindeki çekilme gibi süreçlerle yönlendirilen bu son Mezozoik fosil taşıyan katmanlardaki jeolojik deÄŸiÅŸikliklerden kaynaklanan azalan örnekleme penceresinin bir sonucu olma ihtimalinin daha yüksek olduÄŸunu gösteriyoruz” dedi.
Chiarenza, “Dinozorlar muhtemelen Mezozoik’in sonunda kaçınılmaz olarak yok olmaya mahkûm deÄŸildi. EÄŸer o asteroit olmasaydı, hala bu gezegeni memeliler, kertenkeleler ve onların hayatta kalan torunları olan kuÅŸlarla paylaşıyor olabilirlerdi” diye konuÅŸtu.
Dünya’ya asteroit çarptığında dinozorlar hayatta mıydı? Bilim insanları yeni ipuçları bulduBir araÅŸtırmacı ekibi, Kretase döneminin sonundaki kitlesel yok oluÅŸtan 18 milyon yıl öncesine odaklanarak Kuzey Amerika’nın fosil kayıtlarını inceledi. Yeni analize göre, dinozorların dünyaya asteroit çarpmasından önce gayet iyi durumda olduklarına dair kanıtlar artıyor.
12.04.2025 – 15:19
ntv.com.tr
‘); }
Paleontolojide uzun zamandır süregelen bir tartışma var: 66 milyon yıl önce bir bahar gününde Dünya’ya bir asteroit çarptığında dinozorlar hala hayatta mıydı, yoksa çoktan yok olma yolundalar mıydı?
CNN International’da yer alan habere göre cevaplar bulmak için bir araÅŸtırmacı ekibi, Kretase döneminin sonundaki kitlesel yok oluÅŸtan 18 milyon yıl öncesine odaklanarak Kuzey Amerika’nın fosil kayıtlarını inceledi. Current Biology dergisinde yayınlanan yeni analiz, dinozorların asteroitin ölümcül çarpmasından önce gayet iyi durumda olduklarına dair artan kanıtlara katkıda bulunuyor.
Ancak ilk bakışta, o dönemden itibaren incelemeye açık fosiller 8 binden fazla dinozor türünün sayısının, yaklaşık 75 milyon yıl önce zirveye ulaştığını ve asteroit çarpmasından önceki 9 milyon yılda azaldığını gösteriyor.
4 DÄ°NOZOR AÄ°LESÄ° Ä°NCELENDÄ°
Yeni çalışmada araştırmacılar dört ana dinozor ailesini inceledi: Ankylosauridae (topuz kuyruklu Ankylosaurus gibi zırhlı bitki yiyen dinozorlar), Ceratopsidae (Triceratops da dahil olmak üzere büyük üç boynuzlu otçullar), Hadrosauridae (ördek gagalı dinozorlar) ve Tyrannosauridae (Tyrannosaurus rex gibi etçiller).
Bilgiler bir bilgisayar modeline girildi ve Dean ile meslektaşları fiziksel fosil kayıtlarını modelin önerdiği kayıtlarla karşılaştırdılar ve bir uyuşmazlık buldular.
YAÅžAM ALANLARI SABÄ°T KALMIÅž
Model, söz konusu 18 milyon yıllık zaman diliminde, dört dinozor kladının muhtemelen işgal ettiği kara parçasının genel olarak sabit kaldığını, bunun da potansiyel yaşam alanlarının sabit kaldığını ve yok olma riskinin düşük kaldığını ileri sürüyor.
Dinozorların gerçek çeşitlilik örüntülerini belirsizleştirebilecek faktörlerden biri, o zaman aralığında Dünya yüzeyinde açığa çıkan kayaların eksikliğiydi ve bu nedenle bugün fosil avcılarının inceleyebileceği bir şey değildi.
“YOK OLMAYA MAHKÛM DEĞİLLERDÄ°”
Çalışmanın ortak yazarı ve University College London Yer Bilimleri Bölümü’nde Royal Society Newton Uluslararası Ãœyesi olan Alfio Alessandro Chiarenza yaptığı açıklamada, “Bu çalışmada, bu belirgin düşüşün, biyolojik çeÅŸitlilikteki gerçek dalgalanmalardan ziyade, tektonik hareketler, daÄŸ yükselmesi ve deniz seviyesindeki çekilme gibi süreçlerle yönlendirilen bu son Mezozoik fosil taşıyan katmanlardaki jeolojik deÄŸiÅŸikliklerden kaynaklanan azalan örnekleme penceresinin bir sonucu olma ihtimalinin daha yüksek olduÄŸunu gösteriyoruz” dedi.
Chiarenza, “Dinozorlar muhtemelen Mezozoik’in sonunda kaçınılmaz olarak yok olmaya mahkûm deÄŸildi. EÄŸer o asteroit olmasaydı, hala bu gezegeni memeliler, kertenkeleler ve onların hayatta kalan torunları olan kuÅŸlarla paylaşıyor olabilirlerdi” diye konuÅŸtu.
- Etiketler :
- Haberler –
- Dinozor
- Dünya
- Nesli Tükenen Hayvanlar
Haber Kaynak : NTV.COM.TR
“Yayınlanan tüm haber ve diğer içerikler ile ilgili olarak yasal bildirimlerinizi bize iletişim sayfası üzerinden iletiniz. En kısa süre içerisinde bildirimlerinize geri dönüş sağlanılacaktır.”
News
